กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ห่างออกไปห้าสิบลี้หรือ?” ไป๋หว่านหว่านกระโดดลุกขึ้นจากเตียงด้วยความยินดี
“เด็กดี เจ้าอย่า อย่าขยับส่งเดช” หยวนโม่ตกใจ รีบเข้ามาตรวจดูนาง
“ข้าไม่เป็นไรหรอก…เพียงแต่ดีใจเกินไปเท่านั้น”
ไป๋หว่านหว่านนอนกลับลงบนเตียงอย่างว่าง่าย ก่อนมองหยวนโม่ด้วยสีหน้าน่าสงสาร “ฝ่าบาท เฟิงเอ๋อร์กับเนี่ยนเนี่ยนพวกเขาก็คงตั้งค่ายอยู่ที่นั่นด้วยกระมัง? ข้า…ข้าไปต้อนรับพวกเขาได้หรือไม่?”
“ไม่ได้” น้ำเสียงของหยวนโม่แฝงความเด็ดขาด
“แต่ข้าอยากพบพวกเขาเร็ว ๆ อีกอย่างข้านอนอยู่หลายวันแล้ว…ยามนี้ร่างกายของข้าย่อมแข็งแรงยิ่ง”
“จริงหรือ? วันนี้ดื่มยาบำรุงครรภ์แล้วหรือยัง?”
“ยังไม่ได้นำมา…” ทันทีที่สิ้นเสียง นางก็เห็นอิ๋นซวงถือของสีดำคล้ำถ้วยหนึ่งเข้ามาจากด้านนอก