เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เสด็จย่า?” ทั้งสองรีบร้อนเดินเข้าไปในตำหนักโซ่วอัน
“ฝ่าบาท พระนาง” แม่นมกุ้ยรีบเข้ามาต้อนรับ
“แม่นมกุ้ย นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
“วันนี้ไท่หวงไท่โฮ่วตรัสว่าอยากจะไปนั่งเล่นที่ลานบ้าน บ่าวเห็นว่าสองสามวันนี้สีพระพักตร์ของพระองค์ยังพอดูดี จึงได้ตอบตกลงไป ใครเล่าจะคาดว่ายังมิทันได้เดินไปถึงลานบ้าน ก็ทรงล้มพับลงไปแล้ว บ่าวชราเองก็ไม่รู้จริง ๆ ว่ามันเกิดเรื่องอันใดขึ้นเพคะ”
ไป๋หว่านหว่านเดินไปที่ข้างแท่นบรรทม เลิกแขนเสื้อขึ้นดูก็เห็นว่าผื่นแดงเหล่านั้นค่อย ๆ ผุดขึ้นมาอีกแล้ว
“นี่…นี่ไฉนถึงได้อีกแล้ว…” แม่นมกุ้ยยกมือปิดปาก ดูท่าทางจะตกใจกลัวยิ่งนัก
“พวกเจ้าหลบออกไปก่อน” ไป๋หว่านหว่านเอ่ยกับคนที่อยู่เบื้องหลัง
หยวนฉี่งุนงงไปหมด เขาเพิ่งจะมาถึงก็ถูกขับไล่ออกไปด้วยกันเสียแล้ว
“ท่านแม่เป็นอันใดไป?” เขาคว้าตัวแพทย์หลวงที่ถูกไล่ออกมาเช่นกันแล้วเอ่ยถาม