กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ไม่ ไม่ต้องตาม ข้าไม่เป็นไรแล้ว”
เมื่อดื่มน้ำอุ่นที่หยวนโม่ส่งให้ลงไป ไป๋หว่านหว่านก็รู้สึกว่าตนเองฟื้นคืนพลังขึ้นมาอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรจริง ๆ รึ?”
“อืม น่าจะเป็นเพราะหิวเกินไปแล้วพอกินดื่มเกินขนาด กระเพาะอาหารเลยรู้สึกไม่สบายเท่านั้นเอง”
“เช่นนั้น…ก็ยังต้องให้แพทย์หลวงมาตรวจดูอยู่ดี”
“ไม่เป็นไร ข้าเองก็เป็นผู้รักษานะเพคะ” ไป๋หว่านหว่านวางถ้วยน้ำลงแล้วกอดแขนเขาพลางเอ่ยขึ้น
หยวนโม่ยังอยากจะตรัสอะไรอีก ทว่ากลับถูกจ้าวตูที่พรวดพราดเข้ามาแย่งพูดเสียก่อน
“ฝ่าบาท ฝ่าบาท ท่านอ๋องเจ็ดเสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ”
“เสด็จอารึ? เขามาทำไมกัน” หยวนโม่ทอดพระเนตรมองไป๋หว่านหว่านด้วยความกังวลอยู่บ้าง
“บ่าวไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้พ่ะย่ะค่ะ”