กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อวิ๋นตูยิ่งมายิ่งเจริญรุ่งเรือง
พวกเขาเร่งรุดเดินทางมาตลอดสิบวันเต็ม ในที่สุดก็รุดหน้ากลับมาถึงเมืองหลวงก่อนความมืดมิดจะโรยตัวลงมา
ชั่วพริบตาที่มองเห็นประตูเมือง แม้แต่ม้าศึกก็ยังทนรับไม่ไหว ล้มพับทรุดกองลงกับพื้น
นอกเมืองอวิ๋นตู กลุ่มคนดำทะมึนกลุ่มหนึ่งกำลังทอดสายตามองไกลออกไปไม่หยุดหย่อน นั่นคือจ้าวตูกำลังนำกลุ่มทหารยามมารอคอยอยู่ที่นี่ และรอคอยเช่นนี้มาสามวันแล้ว
“เอ๊ะ ชื่อเหยียน เจ้าดูคนผู้นั้นคล้ายฝ่าบาทหรือไม่?”
จ้าวตูชี้ไปยังคนที่กำลังจูงม้าอยู่ไม่ไกลแล้วเอ่ยถาม
แม้พวกเขาทั้งสองคนจะฝึกยุทธ์ แต่ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัวลงแล้ว ดังนั้นจึงมองเห็นได้ค่อนข้างเลือนรางอย่างไม่อาจเลี่ยง