ตอนที่ 176 ข้าก็เป็นห่วงท่าน

เวลานี้นางในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า “อย่าได้คิดถึง” หมายความว่าอย่างไร

ไม่จำเป็นต้องคิดถึงเลย เพราะคนผู้นั้นอยู่ตรงนี้เอง

หากมิใช่เพราะข้างกายมีผู้คนหลายสิบคนยืนอยู่ นางคงวิ่งเข้าไปดึงหูเขาแต่แรกแล้ว

เขาคิดว่าผ้าปิดหน้าผืนนั้นของเขาจะช่วยอะไรได้หรือ

เขาคิดหรือว่าเพียงเผาศพแล้วอหิวาตกโรคจะสลายไป

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าคนทั้งหมู่บ้านคงต้องตายกันจนหมดสิ้น

ตกลงเขารู้หรือไม่ว่าอหิวาตกโรคร้ายกาจเพียงใดสำหรับยุคสมัยนี้

ไป๋หว่านหว่านค่อนข้างขุ่นเคือง ทว่าทำได้เพียงกล้ำกลืนไว้ในใจ

อี้เหนียนย่อมจำพวกเขาได้เช่นกัน เขาหันกลับไปมองไป๋หว่านหว่านเป็นคนแรก เมื่อเห็นนางมีสีหน้าเรียบเฉยจึงเดินเข้าไปต้อนรับทันที

“กระหม่อมถวายบังคมฝ่าบาท”