เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยวนโม่ชะงักงันเล็กน้อย ก่อนหันไปมองเด็กเล็กข้างกาย ทันใดนั้นรูม่านตาก็หดเกร็ง
เป็นเพราะเด็กชายตัวน้อยผู้นี้มีใบหน้าคล้ายเขาอย่างแท้จริง แม้แต่ไช่เคอที่อยู่ข้างกายยังอดร้องจุ๊ จุ๊ด้วยความประหลาดใจไม่ได้ ก่อนจะโน้มกายเข้าไปกระซิบข้างหูหยวนโม่
“ฝ่าบาท ท่าน...มีความสัมพันธ์กับตระกูลทังไม่ธรรมดาเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”
“ห้ามพูดจาเหลวไหล”
หยวนโม่ถลึงตาใส่ไช่เคอคราหนึ่ง จากนั้นก้มศีรษะลงแล้วกล่าวกับเด็กน้อยทั้งสอง
“อืม ข้าเอง”
ต้าเป่ากับเสี่ยวเป่าไม่คาดคิดว่าหยวนโม่จะยอมรับทันที พวกเขานิ่งอึ้งอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะได้สติ กำลังจะซักถามว่าเหตุใดเขาจึงรังแกแม่ เสียงของไป๋หว่านหว่านกับอี้เหนียนก็ดังมาจากนอกประตู
“คราวหน้าเจ้าอย่าพูดเหลวไหลอีกเป็นอันขาด” ผู้พูดมีน้ำเสียงไม่พอใจอยู่บ้างอย่างเห็นได้ชัด