ตอนที่ 159 มหาสงครามใกล้เข้ามา

เขาค่อย ๆ ปลดเศษผ้าที่พันรอบมือออก เผยให้เห็นผิวหนังบนท่อนแขนท่ามกลางอากาศทีละชั้น ๆ กลิ่นยาสมุนไพรเข้มข้นโชยตามมาในทันที ทั้งยังเจือด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ

นั่นไม่อาจนับเป็นผิวหนังที่สมบูรณ์ได้อีกแล้ว ทั่วทั้งท่อนแขนเต็มไปด้วยบาดแผล มีทั้งที่สมานแล้ว มีทั้งที่เลือดซึม และยังมีส่วนที่ตกสะเก็ดแล้วด้วย

“ท่านผู้อาวุโสไช่…”

“เป็นอย่างไร ตกใจหรือ ไม่เป็นไรหรอก ข้าจำได้ว่าตอนการสอบย่อยครั้งก่อนข้าเผลอเผยสภาพจริง มีผู้เข้าสอบที่ขวัญอ่อนหลายคนถึงกับตกใจจนเป็นลมหมดสติไปตรงนั้นเลย”

“มะ…ไม่ใช่เจ้าค่ะ ข้าเพียงรู้สึกว่า…พิษนี้ทรมานคนเกินไปแล้ว”

“หึ ๆ…ชินเสียแล้ว” เขาเอ่ยอย่างจนใจ

“ท่านผู้อาวุโส ความจริงแล้ว…ข้ามีบุปผาอาภรณ์ม่วงอยู่ต้นหนึ่งเจ้าค่ะ”

“อะไรนะ?!” ไช่ขุยรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง