ตอนที่ 158 ครึ่งชีวิตของเจ้ากรมโอสถไช่

เงาร่างท่ามกลางความมืดสลัวพลันแข็งค้าง พร้อมอาการสั่นสะท้านเล็กน้อย

“...เจ้าคือผู้ใดกันแน่” ไช่ขุยตบมือลงข้างโต๊ะด้วยโทสะที่พลันปะทุขึ้น

“ท่านผู้อาวุโสไช่โปรดอย่าได้ตื่นเต้น ข้าเป็นเพียงสหายของเขาจริง ๆ”

“ไช่เคอเก็บตัวอยู่ในภูเขามาโดยตลอด จะมีสหายได้อย่างไร? เจ้าอย่าได้หลอกลวงข้าผู้เฒ่า”

ไป๋หว่านหว่านรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง

“ท่านผู้อาวุโส อย่างน้อยท่านก็ไม่ได้พบลูกชายมาถึง... 13 ปีแล้วกระมัง? ท่านแน่ใจหรือว่าเขาจะโง่ถึงเพียงนั้น? เอาแต่กบดานอยู่ในถ้ำนั่น ไม่เคยลงจากเขาเลย?”

“เจ้า...เจ้ารู้ได้อย่างไร...”

“ข้ายังรู้อีกว่า ตอนที่ท่านผู้อาวุโสจากไปในครานั้น ท่านมีพิษประหลาดอยู่ในร่างกาย ได้ยินมาว่า...ทุกวันที่ 15 ของเดือน ทั่วทั้งร่างจะคันยุบยิบอย่างยิ่ง”