ตอนที่ 155 งูพิษ

เจ้ากรมโอสถจนปัญญาที่จะมองดูผู้คนที่กำลังแย่งชิงพู่กันด้ามเดียวด้ามนั่น พลางพยักหน้าให้กู้หว่าน แม่หนูคนนี้ถึงกับพกพู่กันติดตัวมาด้วยหรือ ช่างเป็นนิสัยที่ดีนัก

ไป๋หว่านหว่านหันตัวกลับมา เห็นอิ๋งหรงเอ๋อร์ที่อยู่อีกด้านหนึ่งยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงมุม ราวกับถูกคนพวกนั้นทำให้ตกใจกลัวเสียแล้ว

นางโบกมือไปมา

“หรงเอ๋อร์ มานี่สิ”

อิ๋งหรงเอ๋อร์ชะงักไป วิ่งเหยาะ ๆ มาข้างกายนาง

“พี่สาวกู้หว่าน”

“ใช้พู่กันด้ามนี้เถิด”

อิ๋งหรงเอ๋อร์รับพู่กันในมือไป๋หว่านหว่านไป แล้วแย้มยิ้มอย่างหวานซึ้ง

นี่เป็นครั้งแรกที่ไป๋หว่านหว่านออกตามหาสมุนไพรด้วยตนเอง