ตอนที่ 147 ตระกูลทังผู้มีน้ำใจ

ทงโจว

ไป๋หว่านหว่านหาวออกมาคำหนึ่ง นางเอนกายพิงตั่งกุ้ยเฟย พลอยรู้สึกเบื่อหน่ายไร้สิ่งใดทำอยู่ภายในห้อง

เจ้าตัวน้อยทั้งสองของนางยามนี้เริ่มจะค่อย ๆ คุ้นชินกับชีวิตในโรงเรียนแล้ว หน้าที่ในแต่ละวันของนางก็คือพาพวกเขาไปส่ง จากนั้น… จากนั้นก็ไม่มีสิ่งใดต่ออีก

ถึงขนาดที่ว่า ระยะนี้พวกเขาเริ่มจะไม่ยอมกินข้าวเย็นที่บ้านกันแล้ว…

“พี่สาวทังหนิง เป็ดย่างที่พี่ทำอร่อยจังเลย พรุ่งนี้บ้านเราจะกินอะไรกันหรือ?”

“ต้าเป่าอยากกินอะไร ก็ทำอันนั้นแหละ” นางลูบศีรษะของต้าเป่าเบา ๆ

“พี่สาวทังหนิง ถ้าอย่างนั้น… ข้าชอบกินซาลาเปาไส้น้ำตาลที่คุณย่าทังทำมากเลย พรุ่งนี้ยังจะได้กินอีกไหม?” เสี่ยวเป่าถูกทังหนิงอุ้มอยู่ นางเอาหน้าถูไถลำคอของทังหนิงแล้วเอ่ยถาม

“ได้สิ ได้สิ ได้แน่นอน สิ่งที่พวกเจ้าชอบกินพวกเราล้วนทำให้หมด”

“เย้ ดีจังเลย!!” สองตัวน้อยร้องขึ้นมาพร้อมกัน