ตอนที่ 146 ยุบวังหลัง

“ฝะ...ฝ่าบาท?” เจาหยางค่อย ๆ หันกลับมา

หยวนโม่เพิ่งพบฉินฟั่น และกำลังเดินกลับตำหนักบรรทมพร้อมจ้าวตู

ทว่าระหว่างทางกลับบังเอิญเห็นเจาหยางเงื้อแส้ยาวขึ้น

หากเป็นผู้อื่นก็แล้วไปเถิด ทว่าเจาหยางเป็นบุตรีบุญธรรมที่ท่านแม่ทรงรับไว้ เขาไม่อาจมองนางทำผิดตาต่อตาได้ อีกทั้งคุณหนูสูงศักดิ์เหล่านั้น ผ่านมาถึง 3 ปีแล้ว คาดไม่ถึงว่าพวกนางยังคงอยู่ในวัง

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

พระสนมรูเงยหน้าขึ้นมองหยวนโม่แวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ฝ่าบาท หม่อมฉันกำลังดื่มชากับน้องสาวทั้งหลายเพคะ”

“โอ้? ดื่มชาถึงกับต้องใช้แส้ยาวด้วยหรือ?” เขาหันไปมองเจาหยาง

“ข้า...ข้า...” เจาหยางเองก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ทันทีที่เผชิญหน้ากับหยวนโม่ นางก็ขลาดเขลาเสียจนเอ่ยคำใดไม่ออก

หยวนโม่ถอนหายใจ แล้วโบกมือให้นาง