ตอนที่ 142 เปิดเผยตัวตน

หยวนโม่จูงมือนาง เดินจากตำหนักเจาหัวไปยังตำหนักหยั่งซินตลอดทาง

ไป๋หว่านหว่านไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ซูเยว่หัวตายลงในที่สุด ไม่รู้ว่าอีกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้นจะวางใจแล้วหรือยัง นางเงยหน้ามองแสงอัสดงยามเย็น ก่อนหันไปมองบุรุษข้างกาย แล้วเหม่อลอยไปเล็กน้อย

จู่ ๆ นางก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา

ความรักเป็นสิ่งประหลาดจริง ๆ ยามที่เจ้ายังมิได้ถลำลึกลงไป ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเช่นไร เจ้าก็สามารถไม่ใส่ใจได้โดยสิ้นเชิง ทว่าเมื่อเจ้าใส่ใจขึ้นมาจริง ๆ กลับจะชอบซักไซ้ไล่เลียงถึงต้นตอทุกเรื่อง

“หว่านหว่าน? หว่านหว่าน” หยวนโม่หยุดฝีเท้า แล้วยกมือโบกไปมาตรงหน้านาง

“อืม” นางมองบุรุษตรงหน้า จู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกว่าเขามิได้กำลังเรียกนางอยู่