กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อืม...เกิดอะไรขึ้น...” ไป๋หว่านหว่านพึมพำเสียงหนึ่ง จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นขยี้ตา ครั้นมองเห็นได้ชัดเจนในที่สุด นางก็สะดุ้งลุกพรวดขึ้นทั้งตัว
“เจ้า...เจ้าฟื้นแล้ว ข้า...จะไปรินน้ำให้เจ้า” นางรีบร้อนวิ่งไปด้านข้างเพื่อรินน้ำให้เขาหนึ่งถ้วย มองดูเขาค่อย ๆ ดื่มลงไปทีละน้อย ดวงตาของนางก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
“ข้า...ข้าจะไปตามหมอเทวดาไช่”
“แค่ก ๆ...อย่าไป”
หยวนโม่คว้าตัวนางไว้ เส้นประสาทที่ถูกกระทบทำให้เขาไอสองครั้ง
“ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?” นางรีบเข้าไปตรวจดูทันที
หยวนโม่กุมมือเล็กอันเย็นเฉียบของนาง พลางมองเสื้อผ้าบางเบาที่นางสวมอยู่แล้วรู้สึกปวดใจยิ่งนัก
“ข้า...ไม่เป็นไร แล้วมือของเจ้าเหตุใดจึงเย็นถึงเพียงนี้? เหตุใดจึงสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นนัก รีบขึ้นมาเถิด”