เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยวนโม่หมดสติไปสามวันแล้ว หมอเทวดาไช่จะมาตรวจชีพจรทุกเช้า เที่ยง และเย็น โชคดีที่ชีพจรยังคงมั่นคง เพียงแต่เขายังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น คาดว่าคงเป็นเพราะเสียเลือดมากจนร่างกายอ่อนแอเกินไป
ไป๋หว่านหว่านเฝ้าอยู่ข้างแท่นบรรทมทั้งวันทั้งคืนไม่ห่าง
หลังจากรู้ว่าฝ่าบาทพ้นขีดอันตรายแล้ว ชื่อเหยียนก็ลอบเข้าวังไปบอกเรื่องที่ฝ่าบาทถูกลอบสังหารแก่จ้าวตู พร้อมกำชับไม่ให้เขาแพร่งพรายออกไป แม้ชื่อเหยียนจะย้ำหลายครั้งว่าฝ่าบาทพ้นอันตรายแล้ว แต่จ้าวตูก็แทบจะเป็นลมหมดสติ
นับว่ายังโชคดีที่ก่อนหน้านี้ฝ่าบาททรงรั้งท่านอ๋องเจ็ดไว้ในวัง หากเกิดเรื่องใดขึ้นจริง อย่างน้อยก็ยังมีคนคอยค้ำจุนสถานการณ์
“พระนาง วันนี้ในราชสำนักไม่มีเรื่องใหญ่ใดเกิดขึ้นเจ้าค่ะ” อิ๋นซวงปรากฏกายขึ้นตรงหน้าไป๋หว่านหว่านในชั่วพริบตา
“อืม”