ตอนที่ 117 ยากจะห้ามใจ

“ฮัดเชิ่ว” ไป๋หว่านหว่านมองดูทุกคนช่วยกันขนถุงขนอ่อนห่านเป็นห่อ ๆ เข้าไปในห้อง นางไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีเศษขนฟุ้งกระจายมากถึงเพียงนี้

ยังมิทันได้ก้าวเข้าห้องก็จามออกมาไม่หยุดหย่อน

“ไม่ได้การแล้ว ตอนนี้ยังเป็นถึงเพียงนี้ หากต้องอยู่ข้างในเป็นเวลานานย่อมส่งผลกระทบต่อร่างกายเป็นแน่”

จำต้องปิดปากและจมูกให้มิดชิดเสียก่อนจึงจะเข้าไปทำงานในห้องได้

นางกลับเข้าห้อง ครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมา จึงหยิบหน้ากากอนามัยที่ทำจากผ้าฝ้ายออกมา สวมใส่เป็นแบบอย่างก่อนเป็นคนแรก แล้วเรียกเหล่าคนงานหญิงทั้งหมดมายังลานตากผ้า