กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เช่นนั้นยามนี้ฟูจื่อทังอยู่ที่ใดหรือ” หยวนฉี่เอ่ยถามด้วยความหวังอันริบหรี่ หวังว่าหยวนโม่จะรู้เบาะแสที่อยู่ของฟูจื่อทัง
ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้ไม่มีคำไหว้วานของเถ้าแก่ไป๋ เขาก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อตามหาบิดามารดาของทังหนิงกลับมาให้ได้
“ยังมิอาจทราบได้” หยวนโม่ส่ายหน้า
ฟูจื่อทังออกจากพระราชวังไปนานถึงแปดปีเต็มแล้ว จะตามหาได้อย่างไร
หยวนฉี่ถอนหายใจอย่างจนใจ จากนั้นก็ดึงสติกลับมา อย่างน้อยเขาก็ได้รู้ชาติกำเนิดของทังหนิง ไม่ถือว่าถามไปโดยเปล่าประโยชน์
เขาเหลือบมองฎีกาที่วางอยู่เต็มโต๊ะ หยวนฉี่จึงตัดสินใจว่าจะไม่รบกวนหลานชายองค์น้อยของเขาอีกต่อไป เขาส่งสายตาให้เจาหยางเป็นสัญญาณว่าจะไป ทว่าเจาหยางกลับยู่ปาก ขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้า