ตอนที่ 113 ถักผ้าพันคอ

“หยกแตกครึ่งชิ้นนี้เป็นของเจ้ารึ” หยวนฉี่เอ่ยถามขึ้นมาลอย ๆ

“เจ้าค่ะ… บ่าวพกซ่อนติดตัวไว้ตลอด ยังดีที่หยกแตกครึ่งนี้ไม่มีราคาค่างวด แซ่อู่จึงมิได้แย่งชิงไป”

“ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าเป็นคนที่ไหนนะ”

“ยามที่ยังมิได้พลัดพรากจากท่านพ่อท่านแม่ อาศัยอยู่ที่เมืองทงเจ้าค่ะ”

“เมืองทงรึ เคยกลับไปตามหาครอบครัวบ้างหรือไม่”

“…มิเคยเจ้าค่ะ”

ทังหนิงก้มหน้าลงพลางแย้มยิ้มเย้ยหยันตนเอง

หลังจากถูกลักพาตัวไป ผู้ที่ซื้อนางไปหากไม่ขังนางไว้ ก็เฆี่ยนตีดุด่านางทั้งวัน ทุกคราที่หนีรอดออกมา นางล้วนคิดจะไปตามหาครอบครัว ทว่าไม่เคยสำเร็จแม้แต่คราเดียว

ป่านนี้คงแม้แต่พ่อแม่ของนางก็คงถอดใจทอดทิ้งนางไปแล้วกระมัง

แปดปีแล้ว นางถึงกับลืมเลือนเค้าหน้าของพวกเขาไปเสียสิ้น