ตอนที่ 112 อิสระ

หลังระบายโทสะจนสาแก่ใจ ไป๋หว่านหว่านก็กระโดดลงจากเก้าอี้ มองใบหน้าของหญิงชราผู้นั้นซึ่งบวมปูดราวกับหัวหมูด้วยความพึงพอใจ

ทว่าในสายตาของหยวนฉี่กลับมองเห็นเพียงมือของนางที่บวมแดงเล็กน้อย เขาสั่งให้คนนำยาลดบวมมา ก่อนเดินเข้าไปทายาให้นางด้วยตนเอง

นางแบมือออก ปล่อยให้หยวนฉี่ทายาให้ ขี้ผึ้งเย็นเยียบแตะลงบนฝ่ามือที่แสบร้อนของนาง เพียงชั่วพริบตาก็ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดลงได้

หลังทายาเสร็จ นางก็ขึ้นไปยืนบนเก้าอี้อีกครั้ง ชี้ไปยังกลุ่มคนเหล่านั้นแล้วกล่าวต่อว่า “เห็นหรือไม่ นี่ก็คือผลของการพูดจาส่งเดช ยังไม่ทันสืบให้แน่ชัดว่าโรงทอเสื้อผ้าแห่งนี้เป็นของผู้ใดก็กล้าบุกเข้ามา ทั้งยังกล้าแย่งคนกับพวกเราอีกหรือ?”