กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“มิใช่ข้าแล้วจะเป็นผู้ใดเล่า? อย่างไรหรือ? แม่เล้านั่นมิได้บอกเจ้าหรือว่าข้ามาแล้ว?”
ไป๋หว่านหว่านเดินเข้าไปในห้อง ก่อนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้างอย่างไม่เกรงใจ นางยังหยิบผิงกั๋วบนโต๊ะขึ้นมา ใช้ปลายแขนเสื้อเช็ดเล็กน้อย แล้วจึงยัดเข้าปาก
ภายในใจของหยวนฉี่กลิ้งตัว เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง เป็นดังคาด สิ่งที่สมควรมาย่อมต้องมาอยู่ดี
“เถ้าแก่ไป๋ ไม่ทราบว่าเจ้าร้อนรนมาหาเปิ่นหวังด้วยเรื่องสำคัญใดหรือ?”
หยวนฉี่ผู้นี้ วันนี้เหตุใดจึงเริ่มวางท่าเสียแล้วเล่า? หรือว่ามิได้พบกันหลายวัน จึงต้องมองเขาเสียใหม่?
“ข้ามาหาท่านอ๋อง แน่นอนว่าต้องการขอให้ท่านช่วยเหลือสักเรื่องเจ้าค่ะ”
ไป๋หว่านหว่านมองหยวนฉี่ที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปด้วยความสงสัย