ตอนที่ 96 คืนส่งท้ายปีเก่า

ชนบทกับเมืองหลวงนั้นแตกต่างกัน

หากมิใช่เพราะอวี้ซิ่วส่งคนไปเชื้อเชิญด้วยตนเอง บรรดาลุงอาเหล่านั้นคงไม่ยอมให้สตรีอย่างพวกนางเข้าเมืองเป็นแน่

ไป๋หว่านหว่านนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ภายในใจเต็มไปด้วยความทอดถอน

นางไม่เคยออกจากอวิ๋นตูเลย

อวิ๋นตูมั่งคั่ง ราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข ทำให้นางลืมไปแล้วว่านี่คือยุคสมัยอันโหดร้าย นอกจากสาวใช้ แม่นม และหญิงชราแล้ว นางก็ไม่เคยเห็นสตรีคนใดทุ่มเทตนให้กับกิจการจริง ๆ

นางคิดว่า บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ นางจึงเกิดความรู้สึกดีอย่างอธิบายไม่ถูกต่ออวี้ซิ่วตั้งแต่พบกันครั้งแรกกระมัง

ตอนที่ไป๋หว่านหว่านยืนเหม่ออยู่ที่นี่เมื่อครู่นี้ นางก็ตัดสินใจได้แล้ว ในเมื่อสบู่หอมมีสูตร เสื้อขนเป็ดก็ย่อมมีสูตรเช่นกัน