ตอนที่ 90 ได้สติ

แววตาเร่าร้อนคู่นั้นจับจ้องวนเวียนอยู่บนใบหน้าของไป๋หว่านหว่าน กระทั่งนางค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา แล้วขยี้ดวงตาที่งัวเงีย

“หว่านหว่านตื่นแล้วหรือ?”

เมื่อได้ยินเสียง นางจึงเงยหน้าขึ้น สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาคือใบหน้าหล่อเหลาขยายใหญ่ของหยวนโม่

ยามนี้ทั้งสองนอนตะแคงอยู่ นอกจากมือแล้ว ไป๋หว่านหว่านยังพาดเท้าทั้งสองข้างไว้บนตัวหยวนโม่อีกด้วย

“เจ้า... หยวน...” สมองของไป๋หว่านหว่านยังทำงานได้ไม่เต็มที่ นางจึงมีท่าทีมึนงง รีบปล่อยมือปล่อยเท้าออก แล้วพยายามผลักหยวนโม่ที่กอดนางแน่นสุดแรง โดยไม่เหลือความทรงจำถึงท่าทีองอาจผ่าเผยเมื่อยามเช้าแม้แต่น้อย

“อย่าขยับ” หยวนโม่กดศีรษะของนางแนบกับอกตนเอง น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย

ไป๋หว่านหว่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่กล้าขยับอีก ทำได้เพียงเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนว่า