กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยามนี้หยวนฉี่กำลังหิ้วสุราหอมสิบลี้ ในอกเสื้อซุกเนื้อย่างเสียบไม้ ในห่อผ้ายังห่อไก่ขอทานไว้อีกหนึ่งตัว
เขาเห็นจ้าวตูที่อยู่ไกลออกไปโบกไม้โบกมือไม่หยุด ก็นึกว่าอีกฝ่ายกำลังทักทายตนอยู่เสียอีก
ตัวยังอยู่แต่ไกล ก็ตะโกนลั่นมาทางนี้แล้ว
“จ้าวตู หลานชายตัวน้อยของเปิ่นหวังอยู่หรือไม่ ดูซิว่าข้านำของดีอันใดมาให้เขา”
พูดจบ ยังยกของกินเหล่านี้ที่แขวนอยู่บนตัวขึ้นมาทำท่าทำทางอวด
หัวสมองของจ้าวตูกลายเป็นว่างเปล่า แย่แล้ว… ยามนี้ท่านอ๋องก็ไม่ต่างอันใดกับการล่วงเกินทวยเทพเจ้าที่เลย
เขารีบก้าวขึ้นหน้าไปขัดขวาง
“ท่านอ๋อง วันนี้ฝ่าบาททรงพระประชวร ไม่สะดวกจะเรียกพบคนนอกพ่ะย่ะค่ะ”
“คนนอกรึ เจ้ามองดูว่าเปิ่นหวังเหมือนคนนอกหรือ” หยวนฉี่พลันไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที