กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ที่ข้ารับมาล้วนเป็นคนที่พักอยู่ที่นี่ เพียงแต่…” ให้นางเหล่านั้น…
นางยังพูดไม่ทันจบ นางซิ่งก็ทรุดตัวคุกเข่าลงตรงหน้า
“ฮูหยิน ชิวชิวเป็นเด็กว่าง่ายยิ่งนัก นางเชื่อฟังมาก จะไม่วิ่งซุกซนไปทั่ว และจะไม่แตะต้องข้าวของส่งเดช บ่าว บ่าวจะให้นางอยู่แต่ในห้องอย่างเรียบร้อย จะไม่ปล่อยให้นางรบกวนฮูหยินเป็นอันขาด อีก…อีกอย่าง บ่าวทำงานได้ทุกอย่าง…และเรียนรู้ได้ทุกอย่างเจ้าค่ะ…”
…นางมิได้หมายความเช่นนั้นเสียหน่อย ไป๋หว่านหว่านมองนางซิ่งที่คุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างจนใจ เหตุใดจึงไม่ฟังให้คนพูดจบเสียก่อนเล่า…
นางส่งสัญญาณให้นายหน้าค้าที่ดินช่วยพยุงนางขึ้น
“เอาละ ไปเรียกนางเข้ามาก่อนเถิด” ไป๋หว่านหว่านโบกมือไปทางประตู เด็กหญิงตัวน้อยยืนตัวแข็งด้วยความหวาดกลัว ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย