เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซุ่นไหลตกใจแทบสิ้นสติ เขาลนลานจนพูดจาไม่ออก ได้แต่โบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน
“มะ…มะ…ไม่ขอรับ…”
พอพูดถึงตรงนี้ ไป๋หว่านหว่านก็พลันเกิดแสงวิญญาณแวบขึ้นมา
“เขา…เขาเป็นคนรักของน้องสาวข้าเองเจ้าค่ะ ส่วนชายชั่วบ้านข้า…ฮือ ๆ ล้วนเป็นเพราะนังนางจิ้งจอกนั่น ล่อลวงเขาเสียจนไม่เอาลูกเอาเต้า ซ้ำยังหมายมั่นจะฮุบเอาสินเดิมเจ้าสาวของข้าไปจนหมด
ช่างน่าเวทนาที่ข้าต้องพาลูกสองคน อีกทั้งน้องสาวแท้ ๆ และท่านป้าหนีตายออกมา ระหว่างทางบังเอิญพบกับน้องเขยเข้า จึงได้ระหกระเหินพากันมาถึงที่นี่ คิดว่าเงินตำลึงสินเดิมเจ้าสาวนี้พกติดตัวไว้ก็อันตรายเกินไป สู้ซื้อเรือนไว้สักหลังยังดีเสียกว่า ตระเวนดูมาตลอดทาง ก็ถูกชะตากับเรือนหลังนี้ของฮูหยินหวังเข้าเจ้าค่ะ”
“อันใดนะ มีเรื่องพรรค์นี้ด้วยรึ น้องสาว ดูท่าพวกเราสองคนคงเป็นผู้ร่วมชะตากรรมตกอับเหมือน ๆ กันเสียแล้ว”
“พี่สาว หรือว่าท่านเองก็…?”