ตอนที่ 37 ความรักฉันชายหญิง

หยวนโม่ไม่แม้แต่จะปรายตามองซูเยว่หัวแม้แต่แวบเดียว เขาหันศีรษะไปทางทิศของตำหนักเย็น ทอดสายตามองเป็นครั้งสุดท้าย แล้วจึงก้าวขึ้นรถม้า ก่อนจะเลิกม่านขึ้นกล่าวกับพวกไท่หวงไท่โฮ่ว

“กลับกันไปเถิด เราย่อมต้องระมัดระวังรอบคอบเป็นที่สุดอยู่แล้ว”

ผู้คนต่างโบกมือร่ำลา

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งตำหนักเย็นก็ยุ่งวุ่นวายจนแทบไม่มีเวลาพัก วันนี้ป้าเซียวจะกลับเข้าวัง ทุกคนต่างกำลังตระเตรียมการ

“ป้าเจ้าคะ ฝ่าบาทเสด็จออกจากวังแล้วหรือยัง?”

ไป๋หว่านหว่านได้ยินเสียงแตรสัญญาณถูกเป่าดังแว่วมาแต่ไกล

“เสียงแตรสัญญาณดังก้องขึ้นแล้ว คงเป็นฝ่าบาทออกเดินทางแล้วเพคะ”

“เช่นนั้นองครักษ์โม่ก็ร่วมเดินทางไปด้วยแล้วสิ”

ไป๋หว่านหว่านพึมพำกับตนเอง ป้าเฝิงมองนางด้วยสายตามีความหมายลึกซึ้ง หากพระนางทรงทราบว่าแท้จริงแล้วองครักษ์โม่ก็คือฝ่าบาท…