เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังรับอาหารกลางวันแล้ว ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวพักผ่อนให้เต็มที่
“พระนาง ท่านดูสิเจ้าคะว่าผู้ใดมา” เสียงร้องเรียกด้วยความตื่นเต้นของซุ่นไหลขับไล่ความง่วงงุนให้จางหายไป
ผู้ที่เดินตามหลังซุ่นไหลมาคือป้าเซียวซึ่งไม่ได้พบหน้ากันมาหลายวัน ไป๋หว่านหว่านพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้ที่ไม่เห็นป้าเซียวมาเยือน นางยังนึกว่าเรื่องสบู่หอมคงล้มเหลวเสียแล้ว
ป้าเซียวเองก็มองเห็นไป๋หว่านหว่านเช่นกัน นางเดินผ่านซุ่นไหลไปโดยตรง แล้วเร่งฝีเท้าเข้าไปหา
“มีเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งเพคะ พระนาง”
“เรื่องน่ายินดีอันใดกัน?”
“ฮ่า ๆ ต้องขออภัยจริง ๆ เพคะ หลายวันก่อนหลังออกจากวังกลับมา พอดีในวังมีเรื่องวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง จึงยังไม่มีเวลามารายงานข่าวดีแก่พระนาง เช้าวันนี้บ่าวเพิ่งได้รับจดหมายจากทางบ้าน จึงรีบมาที่นี่อย่างไรเล่า พระนางลองทอดพระเนตรดูสิเพคะ”