เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สายตาของซูเยว่หัวกวาดผ่านทุกซอกมุมภายในโถง ทว่ากลับไม่พบพิรุธใด นางจึงยิ่งร้อนใจ
นางดึงแขนเสื้อของหยวนโม่เบา ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแง่งอน
“ฝ่าบาท เหตุใดจึงไม่เสด็จมาหาหม่อมฉันบ้างเพคะ”
“เจ้าไม่เห็นหรือ เรามีราชกิจรัดตัว”
โอ้ ที่แท้ฝ่าบาทไม่มาหานางเพราะทรงยุ่งนี่เอง เมื่อเห็นฎีกากองโตเต็มโต๊ะ ใบหน้าที่เดิมทีเต็มไปด้วยความน้อยใจก็พลันแย้มยิ้มเบิกบานขึ้นมาชั่วพริบตา แม้แต่ความกล้าก็เพิ่มพูนขึ้นไม่น้อย
“ทว่าหม่อมฉันได้ยินมาว่าฝ่าบาทกำลังตามหานางกำนัลผู้หนึ่ง หม่อมฉันคิดว่านางผู้นี้คงงดงามประหนึ่งเซียนสวรรค์เป็นแน่ มิฉะนั้นเหตุใดฝ่าบาทจึงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจถึงเพียงนี้ ทั้งยังเฝ้าเนี่ยนเนี่ยนไม่รู้ลืมเล่าเพคะ”
หยวนโม่วางช้อนลง แล้วหวนรำลึกอย่างจริงจังครู่หนึ่ง เมื่อนึกถึงดวงตาดุจดวงดาวอันเปล่งประกาย รวมถึงกลิ่นหอมบริสุทธิ์อันเป็นเอกลักษณ์ เขาก็เอ่ยออกมาโดยไม่ปิดบัง