เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 เชิญเจ้ากินปลา
เรือหอเซียนมีความเร็วสูงยิ่ง แล่นฉิวอยู่บนเวหา มองดูคล้ายเคลื่อนตัวช้าเนิบ ทว่าพริบตาเดียวก็แล่นลับไปไกลหลายสิบลี้แล้ว
ทว่าเรือลำน้อยบนแม่น้ำสายใหญ่กลับดูเหมือนจะเร็วยิ่งกว่า แม้จะแล่นทวนกระแสน้ำ แต่ยังคงให้ความรู้สึกฝ่าคลื่นลมไปอย่างองอาจ
ต่อให้เกลียวคลื่นบนแม่น้ำสายใหญ่จะโหมซัดกระหน่ำเพียงใด เรือลำน้อยก็ยังคงมั่นคงดั่งศิลาผา
ชายชรา หญิงวัยกลางคน และเด็กหนุ่มตัวน้อยไม่ได้รู้สึกเลยสักนิดว่าคลื่นลมภายนอกนั้นอันตราย กลับยังทอดข้อย่อนเท้าลงข้างกราบเรือ สัมผัสความรู้สึกที่ละอองน้ำกระเซ็นพาดผ่านร่างไปมา
ชายชราเอ่ยกำชับว่า “ท่านโหวน้อยผู้นั้นมิใช่คนธรรมดา กิริยามารยาทที่พึงมี พวกเจ้าต้องมีให้ครบถ้วน นานทีปีหนเขาถึงจะผ่านทางมาแถวนี้ อย่าได้ทำขายหน้าสำนักม่อของเราเชียว”