กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 สิ้นพันนาวา
เจียงเฉิงอวี้เอ่ยอย่างไม่ยอมจำนน "ที่จริงข้าเองก็เป็นคนแบบนี้นะ..."
"แบบนี้คือแบบไหนกัน?"
"อัจฉริยะไงล่ะ"
ปี้เอ๋อร์นึกว่าเขาจะพูดจามีหลักการอันใด ที่ไหนได้กลับพ่นวาจาไร้ยางอายพรรค์นี้ออกมา จึงเอ่ยอย่างเอือมระอาทันควัน "ใช่ ๆ ๆ เจ้าเป็นอัจฉริยะ ส่วนพวกข้าเป็นแค่อ่อนหัดไร้น้ำยา"
คนธรรมดาดูดาวในยามราตรี พอมองออกคร่าว ๆ ว่าลมฟ้าอากาศในอีกไม่กี่วันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร
ผู้ฝึกลมปราณดูดาวในยามราตรี พอกะเก็งวาสนาและโชคชะตาของตนเองได้
ส่วนยอดคนผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ยามมองฟ้า สามารถล่วงรู้ถึงการขับเคลื่อนของกฎเกณฑ์ในนั้นได้โดยตรง หรือกระทั่งมองเห็นทิศทางความเป็นไปใต้หล้าและสายธารแห่งประวัติศาสตร์ผ่านดวงดาว
ฟากฟ้าของต้าซย่าก็เป็นเช่นนี้เอง