เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 ลวกลิ้นเข้าแล้ว
สิ่งที่ข้าขาดไป คือการที่ท่านได้อยู่เคียงข้างข้าตลอดไปต่างหาก
หลิวจือเซี่ยครุ่นคิด หากไม่มอบอะไรให้เลย พอวันหน้าหวนนึกถึง ศิษย์คงคิดว่าตนเป็นอาจารย์ที่บกพร่องต่อหน้าที่อยู่บ้าง คิดได้ดังนั้น เขาจึงกางพู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึกขึ้นกลางเวหา
ท่วงท่ายอดมหาปราชญ์ เพียงแค่การเคลื่อนไหวนี้ ก็สมคำร่ำลืออย่างแท้จริง
“การเดินทางพันลี้” หลิวจือเซี่ยเขียนอักษรสี่คำนี้เสร็จ พลันมีกระแสลมแห่งฟ้าดินสายหนึ่งถูกเขาดึงดูดเข้ามาไว้ระหว่างรอยหมึก ทันใดนั้น น้ำหมึกอันเข้มข้นจึงเปี่ยมล้นด้วยพลังวิญญาณขึ้นมา
“อักษรสี่คำนี้ ยามที่เจ้าตกอยู่ในอันตราย จะสามารถให้สายลมหอบพาเจ้าไปยังสถานที่ปลอดภัยแห่งหนึ่งได้”
หลิวจือเซี่ยจรดพู่กันเขียนต่ออีกว่า “เริ่มต้นจากก้าวแรก”