กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ฮึดสู้หน่อยสิ
กู่ฉางชิงตามความเร็วของหูเถาไม่ทัน ได้แต่แหงนหน้ากู่ร้องอยู่ข้างหลัง เสียงแค้นระคนโศกเศร้าดังก้องทั่วป่าเขา แต่ผู้ฝึกลมปราณที่สัญจรผ่านไปมากลับไม่มีใครเหลียวมองเขาแม้แต่ปราดเดียว และไม่ได้รู้สึกเศร้าใจเพียงเพราะการตายของผู้ร่วมวิถีเลยสักนิด
หากแม้แต่ความตายยังปล่อยวางไม่ลง ก็อย่าก้าวเข้าสู่วิถีของผู้ฝึกลมปราณเลย
กู่ฉางชิงน้ำตาคลอ นำซากศพที่ถูกหลีหยางฟันขาดเป็นสองท่อนมาประคองชิดกัน ดวงตาแดงก่ำ เริ่มขุดหลุมดินอย่างบ้าคลั่ง สายฝนเทกระหน่ำลงมา ราวกับกำลังหลั่งน้ำตาให้แก่เขา
ทางเดินรอบทิศมีน้ำฝนไหลปนเปรอะลงไปจนเต็มหลุมใหญ่ เขาจ้องมองชิงเฟิงผู้เป็นพี่ใหญ่ที่สิ้นลมไปแล้วอย่างลึกซึ้ง พลางผลักร่างนั้นลงไปในหลุมดิน แล้วกลบดินทั้งหมดลงไปจนมิด