กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ศาลเจ้าเทพภูผาที่รกร้าง
หลีหยางมองเด็กชายตัวน้อยที่หลับสนิท พลางตัดสินใจเงียบ ๆ ในใจ
ไม่ใช่ว่าเห็นอีกฝ่ายแล้วนึกถึงวัยเด็กของตนเอง แต่เป็นเพราะยามที่อีกฝ่ายมองมา ประกายแสงสว่างไสวในดวงตาคู่นั้นดูราวกับความปรารถนาจะมีชีวิตรอด ความหวาดกลัวที่ซ่อนลึกอยู่ในใจ ทำให้เด็กชายตัวน้อยผู้นี้แปรเปลี่ยนจนมีบางสิ่งที่ไม่เหมือนเด็กในวัยเดียวกัน
และการปรากฏตัวของหลีหยาง ก็คล้ายจะกลายเป็นแสงสว่างในดวงตาของเขา
หลีหยางดื่มน้ำชาอึกสุดท้ายจนหมด ก่อนจะยิ้มพลางเอ่ยกับคนทั้งสองว่า "พาไปด้วยก่อนเถอะ วันหน้าผ่านบ้านเรือนผู้คน ค่อยดูว่ามีใครพอจะรับเลี้ยงเขาได้บ้าง"