กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 เด็กประหลาด
คงไม่ใช่ปีศาจอสูรหรอกนะ อสูรเร่ร่อนกลางป่าเขารกร้างงั้นหรือ? ยามนี้ในแดนมนุษย์ เผ่าอสูรต่างหลบซ่อนตัว ใครจะกล้าปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนโจ่งแจ้งปานนี้ แต่สุนัขจรจัดเมื่อครู่ก็ไม่ได้ตาฝาดไปไม่ใช่หรือ? เฉิงจิ่นเหยียนหัวเราะหึ ๆ แล้วกล่าว "คงจะตาฝาดไปกระมังครับ หืม?"
หูเถาทอดถอนใจ
มุ่งหน้าต่อไปตามทาง ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของสุนัขตัวนั้นอีกเลย
เดินขึ้นเหนือไปตามเส้นทางหลวง ผ่านไปสามวัน ในที่สุดก็เริ่มเห็นร่องรอยของผู้คนขึ้นมาบ้าง ซุ้มน้ำชาข้างทางดูออกว่าเพิ่งมีคนแวะเวียนมาไม่นาน ด้านข้างยังมีฟืนสำหรับก่อไฟกองไว้ คาดว่าคงเป็นนายพรานแถบนี้หรือชาวบ้านที่ขึ้นเขามาล่าสัตว์ตัดฟืนแล้วกลับบ้านไม่ทัน จึงได้เตรียมเสบียงฟืนไว้ล่วงหน้าที่นี่