เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ส่งสหายพันลี้
ราตรีดึกสงัด แสงจันทร์สาดส่องจนไม่อาจข่มตาหลับ ข้างกองไฟ เด็กหนุ่มและเด็กสาวต่างซดสุราไหแล้วไหเล่า สุรานี้ยังคงเป็นสุราหูเถาที่มีเฉพาะในเป่ยเจิ้น เมื่อเห็นหลีหยางดื่มกินอย่างไม่เสียดายเงินเช่นนี้ แม้ไป๋จิงจะไม่ได้พูดอะไร ทว่าในใจกลับปวดใจยิ่งนัก เจ้านี่ไม่เคยเป็นเจ้าบ้าน จึงไม่รู้ว่าข้าวสารฟืนไฟน้ำปลาและชาแพงเพียงใด
เกินไปแล้วจริง ๆ
ไป๋จิงทำตัวราวกับสะใภ้น้อย เดินไปตรงหน้าเขา คว้าสุราอีกไหแล้วเดินออกมา พร้อมกับกวักมือเรียกเฉิงจิ่นเหยียนมาร่วมด้วย อย่างไรเสียก็มีทั้งไฟทั้งเหล้า จึงช้อนปลาจากสระน้ำขึ้นมาสองสามตัวเพื่อย่างกิน
ดวงจันทร์ลอยสูงขึ้น อาการมึนเมาก็เริ่มปรากฏ แก้มของเด็กสาวแดงระเรื่อ มองดูหลีหยางพร่ำเพ้อเพ้อเจ้ออยู่ตรงนั้น ในที่สุดนางก็ผล็อยหลับสนิทตามไป