กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 มาดวลกันสักตั้ง
ทั้งสองสบตากัน ต่างเผยรอยยิ้มอย่างรู้ใจออกมา
หูเถาวิ่งเข้ามา มือหิ้วสุรามาไหหนึ่ง แล้วเอ่ยแก้ตัวอีกครั้ง "หลีหยาง ข้าจะบอกให้นะ เมื่อกี้น่ะข้าแค่อยากดูตาดูคิ้วเจ้าจริง ๆ เท่านั้นแหละ ไม่มีเจตนาอื่นเลย อาจเป็นเพราะดื่มเหล้ามากไปหน่อย เลยพลั้งปากพูดผิดไปน่ะ"
พูดยังไม่ทันขาดคำ นางก็ยกไหสุราขึ้นมากรอกใส่ปากอึก ๆ หลายคำ
บนตัวนางไร้กลิ่นสุรา การกระทำเช่นนี้ย่อมไม่พ้นเป็นการแก้ตัว ยิ่งกลบก็ยิ่งเกลื่อน ลูกไม้ตื้น ๆ เพียงนี้ไหนเลยจะรอดพ้นสายตาของหลีหยางได้ เขาจึงยิ้มอย่างนึกขัน
จู่ ๆ เขาก็ก้าวเข้าไปหานาง ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ พลางเบิกตากลมโตเป็นประกายจ้องมองหูเถา แล้วเอ่ยว่า "ถ้างั้นก็ดูใหม่อีกทีสิ ดูว่าดูดีหรือเปล่า"