กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 สยดสยอง
“ปล่อยเขา”
ยามนี้หลีหยางกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาประสานส่ายหัวพลางกล่าว “ช่างน่าเบื่อ เจ้าบอกให้ปล่อยข้าก็ต้องปล่อยงั้นหรือ เช่นนั้นข้าก็เสียหน้าน่ะสิ”
พู่กันโปรยปราณฮ่าวหรานลงมา แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งลานเรือน
ทว่าหลีหยางกลับไม่นำพาแม้แต่น้อย ปล่อยให้ไป๋จิงร่ายค่ายกลที่แกร่งที่สุดของตนไปตามสบาย “จะทำไปไยเล่า ไร้ประโยชน์สิ้นดี”
ท้องฟ้าแลดูเวิ้งว้างมัวซัว
ทั้งที่อยู่บนเขาหลงหู่ซานแท้ ๆ กลับปล่อยให้ดวงวิญญาณจอมอสูรกล่าววาจาอวดดีโอหังถึงเพียงนี้ ช่างน่าขันที่ภาพตรงหน้านี้กลับเกิดขึ้นจริง ต่อหน้าต่อตาไป๋จิงผู้ถูกกำหนดให้เป็นผู้สืบทอดแห่งเขาหลงหู่ซาน
นี่คือเคราะห์ของหลีหยาง
และยังเป็นเคราะห์ที่อันตรายที่สุดในชีวิตของไป๋จิงเช่นกัน