กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เงื่อนไข
หลีหยางกล่าว "เช่นนั้นเจ้าคงจะรวยเละแล้วล่ะ"
หูเถาเอามือถูหน้า หัวสุนัขบนกำแพงยาวเริ่มแกล้งตายไปแล้ว "ก็ยังดี พอมีเอาไว้เลี้ยงหมาล่ะนะ"
หัวสุนัขลืมตาขึ้น ในแววตามีทั้งความตื่นตระหนกและหวาดผวา กลัวจนแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ
ไม่สงบสุขเสียแล้ว แม้แต่หลงหู่ซานก็ยังไม่สงบสุข ช่างน่าขันสิ้นดี ดวงวิญญาณของจอมอสูรที่ถูกหอคอยกักอสูรสะกดไว้พันร้อยปีโดยไม่ดับสูญ กลับฉวยโอกาสหนีออกมาได้ในยามนี้
และที่ทำให้ผู้คนคาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือมันกลับมาสิงสู่ร่างของผู้ล่าวิญญาณ