เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ขุนเขาสายน้ำหมื่นลี้
เพียงหนึ่งวัน สรรพเสียงก็เงียบสงัด
ตำหนักที่ขุนเขาสายน้ำมาบรรจบกันค่อย ๆ ถูกเมฆหมอกบดบัง เทพภูผาไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ อีกต่อไป ท่านเทพีวารียืนอยู่ด้านข้าง ทรวดทรงชดช้อยงดงาม ดูคล้ายกลายเป็นกายทิพย์ที่แท้จริง
“ปี้สุ่ยเอ๋ย รอให้ถ้ำสวรรค์น้อยกุยซวีแห่งนี้ลงสู่มหาพิภพ พวกเราก็สละตำแหน่งเทพนี้ แล้วไปท่องเที่ยวตามขุนเขาสายน้ำกันเถอะ”
เมื่อเห็นท่านเทพีนิ่งไม่ไหวติง เทพภูผาก็พึมพำว่า “ข้าพูดความจริงจากใจนะ”
ร่างของท่านเทพีวารีกลายเป็นหินไปแล้ว มีเพียงสายตาที่ยังคงหลงเหลือประกายชีวิตชีวาอยู่บ้าง หลังจากที่เทพภูผาเอ่ยประโยคนี้จบ ใจกลางตำหนักก็ผุดบัวสายขึ้นมาดอกหนึ่ง
เมื่อพันปีก่อน ยามสวรรค์โบราณถล่มทลาย ดอกไม้นี้เคยเบ่งบานขึ้นคราหนึ่ง บัดนี้บัวสายดอกนี้ได้ยินวาจาเหล่านี้ ก็เบ่งบานขึ้นมาอีกครั้ง