เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 หนึ่งเดือน
บัณฑิตตกยากผู้อ่อนโยน ยามยิ้มแย้มชวนให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นดั่งสายลมวสันต์ ยิ่งเป็นเช่นนี้ ในใจหลีหยางยิ่งกระวนกระวาย การต่อสู้เมื่อครู่เขาดูไม่ออก ทว่าในฝ่ามือกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อ เถ้าแก่ที่ไม่เอาถ่านคนนี้ ทำเพื่อเขามากเกินไปแล้วจริง ๆ
ความไว้เนื้อเชื่อใจและความเป็นห่วงตามสัญชาตญาณนี้ เขาไม่อาจควบคุมตัวเองได้เลยแม้แต่น้อย ได้แต่พยักหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ
นี่คือเถ้าแก่ของเขา ทั้งยังเป็นท่านอาจารย์ของเขา ใช่แล้ว หากแม้แต่เขายังไม่อาจแบกรับคำว่าอาจารย์สองคำนี้ได้ เช่นนั้นยังมีผู้ใดกล้าน้อมรับอย่างสง่าผ่าเผยอีกเล่า?
สอนเขาอ่านตำรา สอนเขาเรียนรู้ตัวอักษร สอนให้เขาเข้าใจหลักเหตุผลบนโลกใบนี้ แม้จะตื้นเขินยิ่งนัก ทว่าก็เพียงพอให้เขาใช้ประโยชน์ได้ไม่รู้หมดสิ้นตลอดชั่วชีวิต
ท่านอาจารย์…