เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ทุ่มสุดตัว
หลีหยางเงยหน้าขึ้นมอง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเถ้าแก่ซอมซ่อผู้นี้ฉีกภาพลักษณ์เดิม ๆ ร่างทองนั้นสูงตระหง่านจนทัดเทียมกับแดนซานไห่แห่งนี้ ราวกับเพียงแค่ยกมือข้างเดียวก็สามารถค้ำดวงตะวันบนฟากฟ้าไว้ได้ ทรงพลังยิ่งกว่าภาพลวงตาของตาเฒ่าเหลยที่เขาเคยเห็นในเป่ยเจิ้นเสียอีก
ไป๋จิงยิ้มพลางเอ่ยถาม "มันจะเกินจริงไปหน่อยไหม"
ชายชุดเกราะทองส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ต้องเห็นยอดเขาถึงจะรู้ว่าภูผาสูงเพียงใด สิ่งที่เขาเห็นในยามนี้ ก็คือยอดเขาสูงที่เขาจะต้องปีนป่ายข้ามไปในวันข้างหน้า ดังนั้นไม่เกินจริงเลย ไม่เกินจริงแม้แต่น้อย ยิ่งสูงเท่าไรก็ยิ่งดี"
ท่ามกลางฟ้าดินอันเวิ้งว้าง ร่างทองประจันหน้ากับร่างทอง
"หลีหยาง ดูให้ดี นี่คือคนแรกที่คิดร้ายต่อเจ้า" หลิวจือเซี่ยแหวกม่านเมฆหนาทึบออก ทำให้หลีหยางมองเห็นมหาดวงตะวันรูปธรรมกายประทับอยู่เบื้องใน