กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 มีเงื่อนงำ
“จวนตัวจะตายอยู่รอมร่อยังจะลูบแมวอยู่อีก” คนพูดนั้นจำได้ง่ายมาก เขาสะพายทั้งดาบและกระบี่ แววตาสดใสกระจ่างแจ้ง เป็นคนที่เคยเข้ามาทักถามหลีหยางในวันนั้นนั่นเอง ทว่าอีกคนหนึ่งกลับดูออกยากกว่าเดิม เมื่อเทียบกับคราวก่อนที่แต่งกายขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะ เวลานี้กลับดูราวกับเนื้อตัวเปรอะเปื้อนฝุ่นผง ดวงตาก็ไม่สว่างใสเฉกเช่นเดิมแล้ว กลับแฝงประกายหม่นหมองชวนอึดอัดใจจนคนมองรู้สึกไม่สบายตัว
ฝ่ายชายไม่เอ่ยปาก หญิงสาวคางแหลมข้างกายกลับยิ้มพลางกล่าวว่า “น้องชาย ศัตรูมักพานพบในทางแคบแท้ ๆ พวกเราได้เจอกันอีกแล้วนะ”
คำพูดนี้ชวนให้ขบคิดยิ่งนัก
ไป๋จิงจำฐานะของทั้งสองได้ จึงก้าวขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว ขวางอยู่ระหว่างคนทั้งสองฝ่าย “หลงหู่ซาน ไป๋จิง”