เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ขวางทาง
ไป๋จิงหัวเราะร่า
จู่ ๆ ก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่า สหายสนิทของตนคนนั้น ตอนที่ออกจากนครหลวงต้าซย่าและสละตำแหน่งราชครู ก็ดูเหมือนจะเดินจากไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน มิได้ตกอับซมซานเหมือนอย่างที่เล่าลือกันสักนิด
สุราของโรงสุราหูเถาเจีย เขาคงไม่มีวาสนาได้ดื่มอีกแล้ว แต่เจ้าหนุ่มคนนี้ เรียกได้ว่าได้ขุมทรัพย์ล้ำค่ามาแท้ ๆ
ไป๋จิงอิจฉาโชคของหลิวจือเซี่ยยิ่งนัก เรื่องดีเช่นนี้ไฉนถึงไม่บอกเขาสักคำ? ซ้ำยังต้องถ่อมาถึงสถานที่พรรค์นี้ เงยหน้ามองไป เมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ปลายสะพานอีกฝั่งแลดูเลือนราง เมื่อเทียบกับเขาเจี้ยซานทางฝั่งนี้แล้ว ขนาดเล็กจ้อยราวกับเมล็ดข้าว เกรงว่าคงไม่มีใครคิดจะเหลียวมองที่นี่เป็นแน่
ทั้งพวกตระกูลเซียนที่สูงส่งเหนือผู้ใด และเหล่าเจ้าศักดินาที่คุมอำนาจอยู่ฝ่ายหนึ่ง
ลี่จิ้งโหวผู้นี้ช่างให้กำเนิดบุตรชายได้ดีเสียจริง
ไป๋จิงเดินนำหน้า