กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 186 ผมไม่ยอมรับ
หลังจากฟังคำพูดของเสิ่นอวี้เว่ยจบ เซี่ยหรานก็กลับมาสงบลงชั่วครู่ ทว่าบนใบหน้ากลับไม่มีเค้าความมีสติหรือตื่นรู้ขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
ดูไปแล้วเขาคล้ายกับคนสับสนทำอะไรไม่ถูกเสียมากกว่า
ราวกับถูกสะเทือนใจอย่างหนัก ศัตรูแข็งแกร่งเกินไป ไม่ว่าจะดิ้นรนขัดขืนอย่างไรก็ยังต้องเผชิญกับจุดจบเดียวกันอันสิ้นหวังและชาชิน
เขาทอดพิงแผ่นหลังกับกำแพง แล้วทรุดตัวไถลลงมาทีละนิด ก่อนจะทอดกายอ่อนแรงอยู่บนพื้น
ดวงตาไร้แวว จ้องมองพื้นดินอย่างเหม่อลอย
เสิ่นอวี้เว่ยเดินตรงเข้ามาหาเขา ทว่ากลับไม่กล้าเข้าใกล้ ได้แต่นั่งยอง ๆ ลงตรงจุดที่ห่างจากเขาไปไม่กี่ก้าว
ก้มหน้าลง มองดูเขาด้วยความเงียบเชียบและปวดใจ