ตอนที่ 145 อยากจะไปอีกแล้ว

ตอนที่ 145 อยากจะไปอีกแล้ว

ไปต่างประเทศสองปี เสิ่นอวี้เว่ยไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นและสุขุมขึ้นด้วย บนดั้งจมูกมีแว่นตากรอบทองเพิ่มมาหนึ่งอัน

ยิ่งเหมือนกับเขาในชาติก่อนในความทรงจำของเซี่ยหรานมากขึ้นเรื่อย ๆ เคร่งขรึมเย็นชา ไม่ยิ้มแย้มหัวเราะ

เสิ่นอวี้เว่ยมองดูเซี่ยหรานที่ยืนอึ้งอยู่ตรงหน้า สีหน้าสงบนิ่ง ในดวงตาไม่มีแววประหลาดใจใด ๆ แววตาอันเฉยชาเพียงทอดมองบนร่างของเขาชั่วครู่ ก็ดึงสายตากลับอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปมองข้างในห้องส่วนตัวแทน

เด็กหนุ่มคนนั้นเมื่อครู่เดินมาตรงหน้าแล้ว ยิ้มพลางเอ่ยทักทาย “ศิษย์พี่”

เมื่อได้ยินคำเรียกนี้ เซี่ยหรานก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันที

เขารู้แล้วว่าคนผู้นี้คือใคร

ไม่กี่ปีก่อน อีกฝ่ายเคยส่งจดหมายให้เขากับเสิ่นอวี้เว่ย