ตอนที่ 144 คือเสิ่นอวี้เว่ย

ตอนที่ 144 คือเสิ่นอวี้เว่ย

ในห้องส่วนตัวมีโต๊ะกลมขนาดใหญ่หนึ่งตัว ผู้คนนั่งล้อมรอบจนเต็ม เหลือเพียงสองที่นั่งที่ว่างอยู่

คนอื่น ๆ มัวแต่ยุ่งกับการประจบประแจงเออออและพูดคำเสแสร้งแกล้งทำ เซี่ยหรานไม่มีความสนใจ เขานั่งอยู่ตรงกลางระหว่างที่นั่งว่างสองที่ ข้างซ้ายไม่ติดใคร ข้างขวาก็ไม่ติดใคร

คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเขาถูกโดดเดี่ยวเสียแล้ว

คนอื่น ๆ เห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น เสียงสนทนาก็หยุดลง

ผู้จัดการส่วนตัวกลัวว่าเขาจะดูโดดเด่นเกินไป จึงรีบเดินเข้ามา ส่งสัญญาณให้เขานั่งขยับไปอีกหน่อย

เซี่ยหรานไม่ไหวติง พูดกับเขาว่า “ไปเอาช้อนให้ฉันหน่อย ฉันจะดื่มซุป”

ผู้คนเต็มโต๊ะใหญ่ต่างจ้องมองมาที่เขา