กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 135 แพ้เป็นแล้ว
“ฉันเห็นในเวยป๋อแล้ว”
เสิ่นอวี้เว่ยเอ่ยปาก
ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเซี่ยหราน คำซักถามของเขากลับกลายเป็นการบอกเล่าที่แผ่วเบานุ่มนวล ไม่มีความคมคายหรือแหลมคมแม้แต่น้อย ทั้งยัง ‘ห่วงใย’ได้อย่างชาญฉลาด “จี้เหยียนหมิงพูดจาไม่ดีกับนายหรือเปล่า ฉันจำได้ว่านายเคยบอกว่าไม่ชอบเขา เมื่อก่อนเขาเคยสงสัยว่านายเป็นขโมย”
เรื่องนี้เซี่ยหรานเกือบจะลืมไปแล้ว เขาคิดไม่ถึงว่านอกจากวันนี้จี้เหยียนหมิงจะหยิบยกขึ้นมาพูดและตั้งใจขอโทษเขาแล้ว ตอนนี้เสิ่นอวี้เว่ยก็ยังพูดถึงเรื่องนี้อีก
เซี่ยหรานไม่ได้ตอบ เขาเกยคางไว้บนไหล่ของเสิ่นอวี้เว่ยเหมือนเช่นเคย