กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 134 ก็แค่ความร่วมมือ
“ต้องขออภัยจริง ๆ ที่ใช้ชื่อคู่หมั้นหญิงของผมเชิญคุณมาที่นี่”
จี้เหยียนหมิงดันกาแฟที่บริกรยกมาเสิร์ฟไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาที่มองมาอบอุ่นและสงบนิ่ง ไม่มีวี่แววของความแหลมคมแม้แต่น้อย “ลองชิมดูสิ ดูว่าดื่มชินหรือเปล่า”
เซี่ยหรานไม่ต้องชิมก็รู้ว่าตัวเองดื่มชิน ร้านกาแฟแห่งนี้เขามาเป็นประจำในชาติก่อน ดื่มมาหลายปีจนกลายเป็นความชินชาไปแล้ว
ต่อมาพอออกจากเมือง A ไปยังเมืองหลวง พอคิดถึงรสชาติของร้านนี้ขึ้นมา เขายังเคยนั่งรถไฟความเร็วสูงกลับมาตอนดึกดื่น แล้วยืนรอคนเขาเปิดร้านอยู่ที่หน้าประตู ซื้อเสร็จค่อยนั่งรถไฟความเร็วสูงกลับเมืองหลวง
สาเหตุที่ต้องมาตอนดึกดื่น เป็นเพราะกลัวคนรู้จักมาเห็นเข้า