กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 132 เอ่ยปากเตือน
“อาจารย์ ผมอยากให้หรานหรานย้ายกลับมาอยู่ด้วยกัน”
บนระเบียง ขณะกำลังเดินหมากประชันฝีมือ เสิ่นอวี้เว่ยก็เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
หยางเทาฟังจบก็ถลึงตาใส่เขาอย่างเย็นชาทันที
ไม่ได้พูดอะไร ทว่าคำผรุสสัจในสายตานั้นมากมายเสียจนท่วมคนให้จมน้ำตายได้
เสิ่นอวี้เว่ยไม่ได้มองเขา สายตาจับจ้องอยู่ที่กระดานหมาก พลางพึมพำกับตัวเองต่อ “หรานหรานเองก็อยากกลับมาอยู่กับผม”
“เหอะ” หยางเทาเค้นหัวเราะอย่างเย็นชา แล้วเค่นเสียง “เขาโทรศัพท์บอกแกเองเหรอ”
“อืม คืนหนึ่งเมื่อครึ่งเดือนก่อน เขาโทรหาผม”
“บอกว่าจะกลับมา”
“บอกว่าเขาตกหลุมรักผมแล้ว”