กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 123 ไม่ใช่น้องชายผม
บนใบหน้าของเสิ่นอวี้เว่ยไม่มีความตกใจ และไม่มีความหวาดกลัว เขาหมุนตัวกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย มองไปยังหยางเทาที่กำลังโทสะลุกโชนอยู่ฝั่งตรงข้าม
ยืนนิ่ง คิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ไม่เหมือนการโต้เถียง แต่คล้ายกับการอธิบายมากกว่า “ตอนนี้พวกเรายังไม่ได้คบกัน”
ไม้ทับกระดาษไม้จื่อถานที่หยางเทากำไว้ในมือไม่อาจกำไว้ได้อีกต่อไป เขายกมือขึ้นแล้วขว้างใส่เขาในทันที พร้อมกับด่าทอ “ถ้าตอนนี้พวกแกคบกัน ฉันจะส่งแกเข้าโรงพักเดี๋ยวนี้เลย!”
เสิ่นอวี้เว่ยไม่หลบและไม่เลี่ยง แม้ถูกไม้ทับกระดาษกระแทกใส่ไหล่ขวาอย่างแรงก็ไม่ได้ส่งเสียงสักคำ เพียงแค่คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ขมวดเพียงแค่นั้น
ร่างกายยังคงยืนตรง ตระกูลไม่ถอยร่นเลยแม้แต่น้อย