กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 120 สอนเขายิงปืน
ตอนกลางคืนนอนไม่ค่อยหลับ เสิ่นอวี้เว่ยติดคนมากเกินไปหน่อย
เซี่ยหรานเมื่อครึ่งปีก่อนคงคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่าจะมีวันที่ตัวเองรู้สึกรำคาญที่เสิ่นอวี้เว่ยติดคน
ผู้ชายคนนี้หลังจากไปต่างประเทศได้ครึ่งปี ก็ไม่รู้ว่าไปเจอเรื่องสะเทือนใจอะไรมา จู่ ๆ ถึงได้กลายเป็นคนติดคนจนแยกจากไม่ได้แบบนี้
“คุณกอดแน่นเกินไปแล้ว”
นี่ก็ดึกมากแล้ว เซี่ยหรานนอนไม่หลับเลยสักนิด ส่วนเสิ่นอวี้เว่ยที่บ่นว่าเหนื่อยว่าง่วงก็ยังไม่หลับเช่นกัน เซี่ยหรานพยายามขัดขืนเขา “คุณทำแบบนี้ฉันนอนไม่หลับ”
เสิ่นอวี้เว่ยไม่ขยับเลยสักนิด นอกจากจะไม่ขยับแล้วยังถามเขาอีก “ตอนกลางคืนที่คุณนอนกับเสิ่นสวิน คุณก็รำคาญที่เขากอดคุณแน่นแบบนี้เหมือนกันเหรอ”
“เขาไม่กอดฉันเลยสักนิด เขานอนบนพื้น”